صد و نود و پنج

بارون درخت نشین – ایتالوکالوینو – مهدی سحابی - صفحه 157 – موسسه انتشارات نگاه

این را می دانست که همبستگی و سازمانیای انسان را نیرومند می کند، توانایی و استعداد هر کس را شکوفا می سازد، و شادی و شوری را به وجود می آورد که در زندگی تکروانه به ندرت حس می شود: شادی پی بردن به این نکته که مردمان بسیاری هستند که همه خوب و درستکار و کارامدند و می توان به آنها اعتماد کرد. ( هنگامی که آدمی تنها و تکرو زندگی می کند، فقط ی جنبه ی انسانهای دیگر را می بیند، جنبه ای که آدمی را وا می دارد همواره به هوش باشد و حالتی دفاعی به خود بگیرد.)...

کوزیمو بعدها به این نکته پی برد که هنگامی که دیگر مساله ای همگانی در میان نیست، انجمنها مفهوم خود را از دست می دهند و در این صورت تنها بودن بهتر از رهبر بودن است. اما تا پیش از از آن همچنان انجمن را رهبری می کرد و همانگونه که تا آن زمان زندگی کرده بود شبها را تنها بالای درختی به سر می برد و از جنگل پاسداری می کرد.

/ 0 نظر / 12 بازدید