چه فرقی دارد
از بالا رو به پایین که بیایی
سمتِ چپ خیابان
سمتِ راستِ توست،
صبح‌ها شکلی از رفتنیم
عصرها خستگانی که بازمی‌آیند،
رویا باخته، بی‌امید،‌ اندکی معترض!
به این بادِ بی‌نشانِ خبرچین
اصلا اعتماد نکن!
طبیعی‌ست که بعد از آن همه اضطراب
حالا پناه می‌برم به دعا،
به سادگی، به سهمِ همین هرچه که هست،
هرچه که بود
هرچه که خواهد شد.
سید علی صالحی
/ 2 نظر / 14 بازدید
پروانه

ژوکر جون عجب شعر نغزی مرسییییییییییییییییییییییییییییییییییی[بغل]